Iakovos Kambanelis o Kampanellis (nacido en 1922) es un
poeta, comediógrafo, autor de letras de canciones y novelista griego.
Nacido el 2 de diciembre de 1922 en Jora, en la isla de Naxos,
Kambanelis es actualmente uno de los artistas griegos más populares. Fue
sobreviviente del campo de concentración de Mauthausen-Gusen,
experiencia que le llevó a escribir la cantata de Mauthausen con música
de Mikis Theodorakis.
De esa cantata reproducimos aquí una canción, Cantar de Cantares, interpretada por la cantante griega María Farandouri.
Cantar de cantares
Era bello y dulce mi amor
con su vestido blanco de fiesta y una flor roja entre los cabellos.
Nadie puede saber cuán bella era!
Muchachas de Auschwitz, muchachas de Dachau, ¿habéis visto a mi amor?
La hemos visto en ese largo viaje
pero sin su vestido blanco
ni la flor roja entre los cabellos.
Era bello y dulce mi amor
con su vestido blanco de fiesta y una flor roja entre los cabellos.
Nadie puede saber cuán bella era!
Muchachas de Mauthausen, muchachas de Belsen, ¿habéis visto a mi amor?
La hemos visto en un campo desnudo,
Un número marcado en su mano
y una estrella amarilla sobre el corazón.
Era bello y dulce mi amor
con sus cabellos largos y negros crecidos entre mis caricias.
Nadie puede saber cuán bella era!
–Traducción al castellano desde el italiano de nuestra amiga Liliana Saro
Άσμα ασμάτων
Τι ωραία που είναι η αγάπη μου
με το καθημερινÏŒ της φÏŒρεμα
κι Îνα χτενάκι στα μαλλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τÏŒσο ωραία.
ΚοπÎλες του Άουσβιτς,
του Νταχάου κοπÎλες,
μην είδατε την αγάπη μου;
Την είδαμε σε μακρινÏŒ ταξίδι,
δεν είχε πιά το φÏŒρεμά της
οÏτε χτενάκι στα μαλλιά.
Τι ωραία που είναι η αγάπη μου,
η χαÏŠδεμÎνη απÏŒ τη μάνα της
και τ’αδελφοÏ της τα φιλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τÏŒσο ωραία.
ΚοπÎλες του Μαουτχάουζεν,
κοπÎλες του ΜπÎλσεν,
μην είδατε την αγάπη μου;
Την είδαμε στην παγερή πλατεία
μ’Îναν αριθμÏŒ στο άσπρο της το χÎρι,
με κίτρινο άστρο στην καρδιά.
Τι ωραία που είναι η αγάπη μου,
η χαÏŠδεμÎνη απÏŒ τη μάνα της
και τ’αδελφοÏ της τα φιλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τÏŒσο ωραία.
Lied der Lieder
O wie schön ist doch meine Geliebte
In ihrem Alltagskleid
Ich seh’ sie vor mir mit ihrem Kämmchen in dem Haar.
Und keiner hat es je gewußt, daß sie so schön ist.
Ihr Mädchen von Auschwitz und von Dachau, ihr Mädchen
Habt ihr gesehen die Geliebte mein?
Wir sahen sie auf einer weiten Reise
Ihr Kleid trug sie nicht mehr
Und auch kein Kämmchen im Haar.
O wie schön ist doch meine Geliebte
Verwöhnt von ihrer Mutter
Verwöhnt von den Küssen ihres Bruders!
Und keiner hat es je gesehn, daß sie so schön ist.
Ihr Mädchen von Mauthausen, ihr Mädchen von Belsen
Habt ihr gesehen die Geliebte mein?
Wir sahen sie auf einem eiskalten Platze
Und mit einer Nummer auf dem weißen Arme
Und einem gelben Stern auf ihrem Herzen.
O wie schön ist doch meine Geliebte
Verwöhnt von ihrer Mutter
Verwöhnt von den Küssen ihres Bruders!
Und keiner hat es je gesehn, daß sie so schön ist.
Song of Songs
How lovely is my love
in her everyday dress
with a little comb in her hair.
No-one knew how lovely she was.
Girls of Auschwitz,
girls of Dachau,
did you see my love?
We saw her on a long journey;
she wasnt wearing her every day dress
or the little comb in her hair.
How lovely is my love
caressed by her mother,
and her brothers kisses.
Nobody knew how lovely she was.
Girls of Mauthausen
girls of Belsen
did you see my love?
We saw her in the frozen square
with a number on her white hand
with a yellow star on her heart.
How lovely is my love
caressed by her mother,
and her brothers kisses.
Nobody knew how lovely she was.
Cantico di cantici
Era bello e dolce il mio amore
col suo vestito bianco della festa e un fiore rosso tra i capelli.
Nessuno può sapere quanto fosse bella!
Ragazze di Auschwitz, ragazze di Dachau, avete visto il mio amore?
Labbiamo vista in quel lungo viaggio
ma senza il suo vestito bianco
né il fiore rosso tra i capelli.
Era bello e dolce il mio amore
coi suoi capelli lunghi e neri cresciuti tra le mie carezze.
Nessuno può sapere quanto fosse bella!
Ragazze di Mauthausen, ragazze di Belsen, avete visto il mio amore?
Labbiamo vista in uno spiazzo nudo,
un numero marchiato sulla mano
e una stella gialla sopra il cuore.
Era bello e dolce il mio amore
coi suoi capelli lunghi e neri cresciuti tra le mie carezze.
Nessuno può sapere quanto fosse bella!
Artículos Relacionados
Edward Snowden: ¿Qué pasará si los gigantes informáticos no vuelven a funcionar?
por Actualidad RT
5 años atrás 5 min lectura
“Mapuche: Hijo de dos naciones”
por Diputado Sergio Aguiló (Chile)
11 años atrás 2 min lectura
En Pascua de Resurrección: Saludos a nuestras hermanas y hermanos Detenidos Desaparecidos
por piensaChile
1 año atrás 1 min lectura
Capítulo III: De los Derechos Civiles
por Constitución de Venezuela
19 años atrás 10 min lectura
Fallece a los 83 años el escritor argentino Juan Gelman
por Público.es (Madrid, España)
13 años atrás 4 min lectura
Porque en Chile primero ocurre la tragedia y después comienza la planificación
por Eduardo Acuña (Chile)
2 horas atrás
24 de julio de 2026
Porque en Chile primero ocurre la tragedia y después comienza la planificación.
Como si el desastre fuera un requisito administrativo.
Mientras tanto, en las poblaciones, la lluvia no tiene nada de romántica.
La lluvia cuesta plata.
Un fantasma recorre EE.UU: el fantasma del comunismo (II)
por Sergio Rodríguez Gelfenstein (Chile)
1 día atrás
23 de julio de 2026
El veterano senador Bernie Sanders ha opinado que “la marea está cambiando”, porque- según él- los estadounidenses están cansados de la política del statu quo y “quieren representantes en el Congreso que se enfrenten a la oligarquía y luchen por las familias trabajadoras”.
Violación de los DD.HH. en los territorios palestinos ocupados por Israel: «Más de lo que un ser humano puede soportar»
por Comisión Internacional Independiente de Investigación sobre el Territorio Palestino Ocupado
6 días atrás
18 de julio de 2026
Estaba tumbado en el suelo, completamente desnudo. Los soldados me exigieron que besara la bandera israelí, pero me negué, por lo que me golpearon brutalmente y me dieron patadas en los genitales. Como consecuencia, vomité. Sentía dolor y tenía los testículos hinchados y magullados por la paliza. Perdí el conocimiento durante un breve periodo de tiempo y, al despertar, me di cuenta de que seguían golpeándome.
Los criminales de guerra israelíes están torturando al Dr. Hussam Abu Safiya. Hasta cuando seguirá el mundo guardando silencio
por Medios Internacionales
1 semana atrás
17 de julio de 2026
El Dr. Hussam Abu Safiya suplica que lo salven. No pide compasión. Pide al mundo que actúe. Difundan su nombre. Salgan a las calles. Exijan respuestas a sus políticos. Exijan acceso independiente. Exijan su liberación.